Het nieuwe jaar voelt voor mij altijd als ruimte. Dit jaar ook letterlijk; ruimte in mijn agenda voor nieuw werk, nieuwe opdrachten en opdrachtgevers. En vandaag, ruimte om te lezen en te reflecteren.
Ik kan zo genieten van mijn werk als social onderzoeker & ontwerper. Nieuwe opdrachten voelen als een nieuw stukje wereld. Ik geniet van het me verdiepen in een nieuw onderwerp, het vragen stellen, het compleet open-minded luisteren naar mensen, naar wat er gezegd wordt en wat dat betekent voor een ander. De wereld wordt telkens weer een stukje groter.
Op de juiste manier onderzoek doen, gaat samen met het bijdragen aan het leven van anderen. Bijdragen door te luisteren, te begrijpen, te erkennen wat er speelt, mee te denken over wat zou helpen, hoe dit georganiseerd kan worden, en bedachte oplossingen ook weer samen na te lopen of er nog iets anders moet, totdat het past.
Mijn rol is vooral faciliterend; je biedt gelegenheid, je helpt mee, je bent een onderdeel van een gezamenlijk verbeterproces. Hierdoor voel ik ‘verbinding’ via mijn werk.
Daarnaast kan ik me compleet vastbijten in het analyseren, het opschrijven en visualiseren van alle ontdekkingen. Dit stukje is totale focus, wat mij rust geeft.
De verbinding en de afwisseling maakt het zo de moeite waard!
De beste wensen!
– Sarah
Jerry en Monique Sternin werden begin jaren ’90, tijdens een project in Vietnam van Save the Children, geïnspireerd om op deze nieuwe wijze te kijken naar het probleem van ondervoeding bij kinderen in landelijke gebieden in Vietnam. In het project werden de gezinnen geselecteerd die geen ondervoede kinderen hadden, om vervolgens te kijken hoe deze ouders, onder exact dezelfde omstandigheden als hun buren, het toch lukte om hun kinderen voldoende te voeden met voedsel rijk aan voedingsstoffen. Hoe dit project tot een succes werd lees je in dit boek, waarin meerdere PD projecten uitvoerig worden beschreven: 
Dit 25-jarig bestaan van de Positive Deviance Approach wordt binnenkort gevierd door middel van een